TEMATYKA OGÓLNA: Chronimy przyrodę

CELE: uświadamianie konieczności dbania o środowisko naturalne, rozwijanie umiejętności prawidłowego artykułowania głosek s, sz.

 

  1. Zapoznanie ze sposobem oczyszczania wody, z wykorzystaniem prostego filtra.

Potrzebne będą: szmatka flanelowa (gaza lub lignina), węgiel drzewny, żwirek, piasek, słoik z wodą, pędzle, farby, duża plastikowa butelka, nożyczki.

Dziecko brudzi wodę w słoiku, płucząc w niej pędzel ubrudzony w farbie. Rodzic pokazuje sposób wykonania prostego filtra oczyszczającego wodę. Wyjaśnia dziecku, że aby woda mogła być używana przez ludzi, oczyszcza się ją i uzdatnia. Wymaga to jednak wysiłku pracujących przy tym ludzi oraz specjalnych filtrów, co pociąga za sobą duże nakłady finansowe. Rodzic podkreśla konieczność oszczędzania wody. Rodzic przecina dużą plastikową butelkę na wysokości 1/3 od jej dna. Dolna część butelki będzie stanowiła zbiornik na oczyszczoną wodę. Drugą część butelki Rodzic odwraca szyjką do dołu, a następnie wypełnia ją: flanelową szmatką, gazą lub ligniną, węglem drzewnym, żwirkiem, a na końcu – piaskiem. Warstwy te powinny zająć około 1/2 wysokości butelki, którą Rodzic nakłada na część butelki stanowiącą zbiornik oczyszczonej wody. Do tak przygotowanego filtra dziecko wlewa brudną wodę ze słoika i obserwuje jej filtrowanie. Porównuje wygląd oczyszczonej wody z brudną wodą. (W ten sam sposób można oczyścić wodę przyniesioną z rzeki, stawu lub kałuży).

  1. Słuchanie wiersza Jolanty Kasperkowiak „Mali strażnicy przyrody”
  • Rozmowa na temat: Jak dzieci mogą dbać o przyrodę?
  • Słuchanie wiersza.

Dziś „ekologia” – modne słowo,

przyrodę wszyscy chcą mieć zdrową.

Jej strażnikami się ogłaszamy,

od dziś przyrodzie my pomagamy.

 

Gdy ktoś bezmyślnie papierek rzuci,

trzeba takiemu uwagę zwrócić.

Nie można przecież bezkarnie śmiecić.

To wiedzą nawet przedszkolne dzieci.

 

Nie wolno łamać gałęzi drzew,

bo piękny płynie z nich ptasi śpiew.

A kiedy bocian wróci z podróży,

gniazdo niech znajdzie, na nie zasłużył.

 

Pozwól dżdżownicy do ziemi wrócić,

po co jej dzieci mają się smucić.

Niech barwny motyl siada na kwiatach,

żyje tak krótko, niech wolny lata.

 

A zimą nakarm głodne ptaki:

sikorki, wróble, wrony, szpaki.

Powieś na drzewie im karmnik mały,

będą ci wiosną za to śpiewały.

 

Choć ekolodzy jeszcze z nas mali,

uczyć będziemy tego wandali.

Matka Natura nas wynagrodzi,

jeśli z przyrodą będziemy w zgodzie.

  • Rozmowa na temat wiersza.

− Czego nie powinno się robić, żeby nie szkodzić przyrodzie?

− Co powinno się robić, aby pomóc przyrodzie?

  • Układanie rymów do słowa przyroda, np. nagroda, przeszkoda…
  • Kończenie zdania: Jestem strażnikiem przyrody, bo… (Np. nie depczę trawników, wrzucam śmieci do kosza, w lesie zachowuję się cicho).
  1. Praca plastyczna „Odznaka strażnika przyrody”

Potrzebne będą: szablon odznaki (załącznik – ODZNAKA), kredki, mazaki, wszystko, co dziecko chce użyć do wykonania odznaki

Dziecko dostaje szablon, a Rodzic prosi, aby wykonało Odznakę Strażnika Przyrody według własnego pomysłu. Rodzic może podpowiedzieć dziecku, jak może wyglądać taka odznaka.

  1. Zabawy artykulacyjne „Szelest w pyszczku”
  • Zamienianie przez dziecko głoski „sz” na „s” i odwrotnie.

Rodzic mówi sylabę, dziecko ją powtarza, ale zamienia odpowiednio głoskę „sz” na „s”, np. sza – sa; sze – se; szu – su; szo – so; asz – as; esz – es; usz – us.

  • Powtarzanie za Rodzicem poszczególnych zdań, zwracanie uwagi na prawidłową artykulację słów z głoskami: „s, sz”. Rodzic podaje zdania, które sam wymyśla.
  • Ponowne słuchanie zdań. Podskakiwanie w miejscu po usłyszeniu głoski „s”. Uderzanie dłońmi o uda po usłyszeniu głoski „sz”. Klaśnięcie w dłonie po usłyszeniu obu tych głosek w jednym słowie.
  • Podawanie przez dzieci przykładów nazw ubrań zawierających głoski „s i sz”, np.: koszula, sukienka, szelki, sandały, skarpetki, pasek, kostium, sweter, szalik, spódnica, podkoszulek, apaszka, skafander.
  1. Zabawy na świeżym powietrzu
  • Zabawa badawcza – Z której strony wieje wiatr?

Potrzebne będą: paski bibuły.

Dziecko spaceruje po wyznaczonym miejscu ogrodu, trzymając w wyciągniętych rękach paski bibuły. Patrzy, w którą stronę wiatr porusza bibułą. Określa kierunek wiatru.

  1. Zabawa połączona z maszerowaniem.

Dziecko maszeruje po pokoju i wykonuje polecenia, pokazuje odpowiednią nogę według słów rymowanki.

Hej, idziemy naprzód żwawo

nóżką lewą, nóżką prawą.

Hej, maszerujemy drogą

prawą nogą, lewą nogą.

I klaszczemy wciąż rękami

nad głowami, nad głowami.

Potem z lewej, z prawej strony,

no i podskok. Już zrobiony?

 

 

LISTA ZAŁĄCZNIKÓW:

ODZNAKA